ΚΟΝΙΤΣΑ…Στην Αγία Παρασκευή Παλαιοσελλίου

Γέροντος Παύλου Ζησάκη

Κατέλυσε ὁ σεισμὸς

τοῦ ναοῦ τὴν ὁριζόντιο.

Γέρνουν οἱ πολυέλαιοι

τὸ πλακόστρωτο ἀβέβαιο

ὅμως σταθερὰ τὰ βήματα τῶν προσκυνητῶν

τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς δωρήματα·

ἀδιατάρακτη κατακόρυφο

φρουρεῖ ὁ Σμόλικας,

δαντελωτὸς φρουρὸς ἀγέρωχος

στερεὸ θυμίαμα

ἀπὸ λιωμένο ἄσπρο λιβάνι.

Δὲν εἶναι ρυτίδες

οὔτε μαχαιριὲς

κεῖνες οἱ βαθιὲς χαράδρες οἱ χιονισμένες.

Εἶναι οἱ πτυχώσεις τοῦ ἀδύνατου

στοῦ Θεοῦ τὸ χέρι συντεταγμένες.

palaioseli2

 

Κάθε χρόνο τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς

λειτουργάει ὁ πατὴρ Παῦλος στὸ χωριό του.                  

Καὶ θυμᾶται βήματα παιδικὰ

τοῦ ναοῦ τὸ πλακόστρωτο      

πρὶν σταθοῦν στ’ Ἅγιον Ὄρος.                                      

Ἀπὸ τότε ὁ ἦχος τους ἦταν τάλαντο·                            

τὸ κατόπιν, στὸ Ροῦπελ

πῆραν χρῶμα μεταλλικό,

καρφωμένες σφαῖρες

λίγο πρὶν

τῆς καρδιᾶς του τὸ χτύπο.       

Ἀπὸ καιρὸ                                        

μιὰ καμπάνα καρδιὰ ἠχεῖ

σ’ ἕνα ράσο λιωμένο.

 

palaioseli4

«Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρός…»

ὑψωμένα βλέμματα ἀκουμποῦν στὸ

«μνησθείῃ Κύριος ὁ Θεός…»

Γέρνει λίγο ἡ κάθετος τοῦ ναοῦ

κάθε κάθετος

στὴ Μεγάλη Εἴσοδο

τοῦ βουνοῦ ἡ δαντέλα ἀκολουθεῖ

σκαλισμένη στὸ τέμπλο,

λίγο λίγο ἐξέρχεται ὁ ναὸς

κάθε χρόνο τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς                  

στὴν Ἁγία Παρασκευὴ Παλαιοσελλίου. 

 

Αναστασία Κόκκινου, από την ποιητική συλλογή Μαθητεία,

Advertisements