ΚΟΝΙΤΣΑ…Άγιος Ιωάννης ο εκ ΚΟΝΙΤΣΗΣ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Άγιος Ιωάννης ο εκ Κονίτσης

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΕΚ ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Θα θέλαμε και από την πλευρά μας να κάνουμε μικρή αναφορά στον βίο του Αγίου Ιωάννη τον εκ Κονίτσης και ματρυρήσας στο Αγρίνιο ( Βραχώρι). Μάλιστα αρκετοί από εμάς δεν γνωρίζουμε καν για την αγιότητά του, και μάλιστα μερικοί Αγρινιώτες και κάτοικοι από την Ιθάκη με έκπληξη άκουσα πως τον ξέρουν σαν Τουρκόγιαννο από τα Ιωάννινα .

Δεν ξέρω αν η γαλήνια ομορφιά της φύσης , η χαλαρωτική βοή του Αώου ποταμού ή η ενατένηση του ουρανού , του ορίζοντα, πάνω από της κορυφές των βουνών από το ύψωμα της Κόνιτσας ,δημιουργούν άτομα στοχασμού, βαθειάς θρησκευτικής γαλήνης που δεν σκέφτονται το κόστος των πρωτεριμάτων της μεγάλης πόλης για να μην χάσουν της αξίες τους και μέσα στην καθημερινότητα της κίνησης των μεγαλουπόλεων να μην χάσουν την πνευματικότητα τους .

Άτομα ανήσυχα για την δημιουργικότητα της ζωής σαν τον Άγιο Ιωάννη εκ Κονίτσης ,τον Άγιο Αρσένιο εκ Φαράσων Καππαδοκίας , όπου το ποίμνιο του ζει εδώ στην Κόνιτσα καθώς και οι πιο κοντινοί του άνθρωποι όπου τον ακολουθούσαν παντού οι οποίοι ήταν οι ψαλτάδες του , ο δικός μας Γέροντας π. Παΐσιος με τα πρώτα ασκητικά του χρόνια στην Μονή Στομίου μέσα στην χαράδρα του Αώου ποταμού , έζησαν ,ανδρώθηκαν, σμίλευσαν το μυαλό τους με χριστιανικές αρχές , μεγάλωσαν εδώ στην ΚΟΝΙΤΣΑ .

ΚΟΝΙΤΣΑ , επαρχιακή πόλη βόρεια δυτικά και σε απόσταση 67 χιλ. από τα Ιωάννινα. Tο όνομά της προήλθε από την αρχαία ηπειρώτικη πόλη Κνωσσός με παραφθορά Κονισσός , Κόνισσα, Κόνιτζα, Κόνιτσα. Επίσης θεωρείται το όνομα σλάβικο από τους Σκυθοσλαύους –Σκυθοσλαβική, Κόνι….τζα , που σημαίνει στα σλάβικα άλογο , Κόνιτζα , Κόνιτσα …..αλογότοπος, συνάντηση από Μακεδονία και Ήπειρο για ανταλαγή προϊόντων εδώ στην Κόνιτσα όπου μαζεύονταν με τα μεταφορικά τους μέσα τα άλογα μάλιστα σε μεγάλο αριθμό.

ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ Κόνιτσα, μια περιοχή της Ηπείρου όπου από τους αρχαίους χρόνους κατοικούσαν οι Μολλοσοί, φύλλα ελληνικά όπου συμμετείχαν και στον Τρωικό πόλεμο. Οι Μολοσσοί θεωρούσαν τους βασιλείς τους απόγονους του Αιακού , παππού του Αχιλλέα , ήθελαν να θεωρούνται Αχαιοί, και οι υπόλοιποι Έλληνες τους θεωρούσαν ομοεθνείς τους αφού τους επέτρεπαν να συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Βασιλιάς τους ο Θρύπας.

ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ , στην Τριφυλλία , όπως ονομαζόταν η περιοχή κατά την αρχαιότητα , αναπτύχθηκε η πόλη της Μολοσσίδας , πατρίδα της μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου , Ολυμπιάδος , και ορμητήριο του ενδοξότερου βασιλιά της Ηπείρου , του Πύρρου , ξάδερφος του Μέγα Αλεξάνδρου κατά το 297 π.χ. . Στην τοποθεσία όπου είναι χτισμένη σήμερα η Κόνιτσα υπήρχε αρχαία πόλη , η οποία γνώρισε περιόδους ακμής και παρακμής . Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ήταν η Αντιτανία της αρχαιότητας , ενώ άλλοι την ταυτίζουν με την Ερίβο ΡΩΜΑΪΚΑ και ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ χρόνια , κατά του Ρωμαϊκούς χρόνους , η κοιλάδα του Αώου ήταν ένα από τα λίγα περάσματα προ της Ήπειρο και την Θεσσαλία για τους Ρωμαίους , οι οποίοι αποβιβάζονταν από την Ιταλία στην αρχαία Ιλλυρία, στα σημερινά αλβανικά παράλια . Αργότερα , τμήματα της Εγνατίας Οδού διέσχιζε την περιοχή . Κατά την πρώιμη Βυζαντινή εποχή , Βησιγότθοι , Βάνδαλοι , Άβαροι και Σλάβοι κάνουν επιδρομές στην περιοχή και προξενούν καταστροφές .Τον 8ο αιώνα η Κόνιτσα υπάγεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως , ενώ μέχρι τότε υπαγόταν στον Πάππα. Το 1380 εμφανίζεται για πρώτη φορά η σύγχρονη ονομασία της στο Χρονικό των Ιωαννίνων , όπου και γίνεται αναφορά στο κάστρο της.

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ η ανάπτυξη αυτήν την εποχή μεγάλη . Επί σουλτάνου Μουράτ (1421-1451) περιήλθε στους Τούρκους αφού συντέλεσε σε αυτό ο εκ Λεσκοβικίου αρνησίθρησκος Ισκήμ , ο πρώτος ηπειρώτης , ο οποίος ασπάσθηκε τον Ισλαμισμό . Από την Κόνιτσα καταγόταν η Χάμκω η μητέρα του Αλή Πασσά , κόρη του Τεϊνάλ μπέη . Τούρκοι και Έλληνες έζησαν αρμονικά για πολλά χρόνια , λατρεύοντας κάθε λαός τον δικό του Θεό και ασκώντας κυρίως τη βυρσοδεψία και την ταπητουργία . Η Κόνιτσα απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό στρατό την 24 Φεβρουαρίου 1913.

Στα μισά του 18ου αιώνα τοποθετήθηκε ως νέος θρησκευτικός αρχηγός διακεκριμένος Δερβίσης που στάλθηκε από την Χίο . Ήταν άξιος αρχηγός πατριάς και ηγούμενος Δερβίσικου τεκέ , με αξίωμα Σέχη. Παντρεύτηκε μια Τουρκάλα και απέχτησαν παιδιά και στα 1785 και έναν γιό.

Το όνομα του Χασάν . Σαν ισχυρός Σέχης της Κόνιτσας ήθελε ο γιος του να πάρει και αυτός τον διοικητικό δρόμο και γίνει να αρχηγός των μουσουλμάνων .

Έτσι περνούσαν από το τζαμί , τους τεκέδες , ώρες πολλές . Με καθοδήγηση προς τον θεό τους Αλλάχ , τον προφήτη Μωάμεθ που σε ηλικία 40 χρονών το 610 μ.Χ. σε ένα σπήλαιο στην Μέκκα εβίωσε πνευματική εμπειρία , οραματίστηκε άγγελο που τον έβαλε να διαβάζει τα μηνύματα του Αλλάχ . Ο πατέρας του χάρισε το Κοράνι ,quran,αναγγελία, κήρυγμα . Διάβαζε τις διηγήσεις από την Χαντίθ , παράδοση για την σοφία του Μωάμεθ ,που είναι το δεύτερο στήριγμα του Ισλάμ μετά το Κοράνι. Ώρες δίπλα από τον Αώο ποταμό μέσα στην ομορφιά και την ησυχία της φύσης ο αρχιδερβίσης της Κόνιτσας ήταν βέβαιος ότι ο Χασάν είχε μυηθεί για τα καλά τον μουσουλμανισμό. Μέσα στα δασύλλια της Κόνιτσας κατέφευγε να ερμηνεύσει το δημιούργημα του κόσμου , του σύμπαντος , την αρμονία της φύσης ,το κισμέτ απόλυτος προορισμός , μοίρα που καθορίζει ο Αλλάχ του κάθε ανθρώπου . Του άρεσε η μοναξιά , η ησυχία. Στα 20 του χρόνια ο πατέρας του τον στέλνει στα Γιάννενα για να γίνει Δερβίσης . Με τελετουργικούς χορούς έφθαναν σε έκσταση πιστεύοντας ότι ενώνονται με τον Θεό. Ενασχόληση του ήταν η Kalam, ομιλία , συζήτηση με τον Θεό , εισαγωγή στην μυστική θεολογία των μουσουλμάνων με οδηγό τα συγγράμματα των Ισλαμιστών και τα Mathnawi δίστιχα βιβλίο μετά το κοράνι . Διδάσκονταν , ότι ο προφήτης δήλωσε

1.δεν υπάρχει άλλος Θεός πλην του Αλλάχ και ο Μωάμεθ είναι ο απόστολος του

  1. επί της τακτικής προσευχής
  2. επί της ελεημοσύνης
  3. επί της ιεράς αποδημίας στην Μέκκα
  4. επί της νηστείας κατά τον μήνα Ramadan ραμαζάνι

Του δίδαξαν μίσος προς τους χριστιανούς , ότι ο Θεός δεν είναι τριαδικός, το Άγιο πνεύμα είναι ο αρχάγγελος Γαβριήλ, ότι ο Ιησούς ήταν ένας απλός προφήτης ότι δεν σταυρώθηκε ο ίδιος αλλά ένας όμοιος του , ότι δεν υπήρχε ανάσταση , ότι ο Θεός είναι ο αυστηρός εξουσιαστής όλων των όντων , καθορίζει τα πάντα και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να παραβλέπει ή να ανατρέψει το μέλλον του που του προόρισε ο Αλλάχ .

Μα στο μυαλό του δεν είχε βρει όλα τα ερωτήματα για τον κόσμο μέσα στο τάγμα των δερβίσηδων όπως

«γιατί ο Θεός , Αλλάχ καθορίζει την ζωή των ανθρώπων με απόλυτο τρόπο? γιατί να μην αφήνει τον άνθρωπο ελεύθερο να καθορίσει το μέλλον του?»

Σαν άξιος πλέων Δερβίσης διορίζετε στο Βραχώρι στο σημερινό Αγρίνιο κοντά στον Γιουσούφ Αράπη και λεγόταν και Χανζαζάρ Ισουφάραβας καπετάνιος του Αλή Πασά.

ΑΓΡΙΝΙΟ κατά την μυθολογία ιδρύθηκε από τον Άγριο απόγονο του Αιτωλού. Την ίδρυσαν οι Αγραίοι ή Αγριάνοι το ορεινό Αιτωλικό φύλλο .Σε ακμή τον 3ο π.χ και καταστρέφετε μετά την ναυμαχία του Ακτίου που έγινε 2 Σεπτεμβρίου 31 π.χ. , όπου ο Οκταβιανός που συνέτριψε τον Αντώνιο δημιούργησε ρωμαϊκή επαρχία με πρωτεύουσα την Νικόπολη ενώ σε όλοι την Αιτωλοακαρνανία έφερε τον αφανισμό . Ο Ακύλας μαθητής του αποστόλου Παύλου έφερε τον χριστιανισμό στην Ακαρνανία. Οι Τούρκοι ,τιτλούχοι Οθωμανοί, το 1460 εγκαταστάθηκαν στο Βραχώρι πλούσιο σε ελιές και αμπέλια . Το 1718 αφήνουν να εγκατασταθούν και χριστιανοί για να τους έχουν ως εργατικά χέρια για της γεωργικές δουλειές τους . Έτσι αναπτύσσονται μαχαλάδες με χριστιανούς περιφερειακά και στο κέντρο έμεναν οι Τούρκοι και λίγοι Εβραίοι. Το 1760 -1762 οι Βραχωρίτες ακούνε πρώτοι τους λόγους του Αγίου Κοσμά .

Ο πλέων άνδρας Δερβίσης διοικούσε το Βραχώρι όπου ο ίδιος έκανε πεζός περιπολίες θα λέγαμε . Μα το μυαλό του δεν έμενε ήσυχο και πάντα ανήσυχο θαύμαζε την δημιουργία της φύσης και του κόσμου, πως τα δένδρα, τα κλήματα ζωντανεύουν και μας δωρίζουν την ζωή τους , τον καρπό τους, ώστε να δυναμώνει η δική μας ζωή? Μόνο εμείς οι άνθρωποι στερούμε την ζωή , μήπως τους άπιστους τους έπλασε άλλος Θεός ?

Μια μέρα σταματά στον Ναό των Ρωμιών τον Άγιο Δημήτριο σε πλάτανο δίπλα όπου υπήρχε πηγάδι για να πιει νερό . Μα δεν είχε την μπούκλα , παγούρι

-δερβίση να σου προσφέρω με την μπούκλα μου λίγο νερό?

-Ο Χασάν σάστισε όταν και για πρώτη φορά συνάντησε Έλληνα κληρικό , εφημέριος του Αγίου Δημητρίου

-Σου επιτρέπουν να μιλάς σε αλλόθρησκο και να τον φιλεύεις κιόλας ?

-Ο κληρικός του απάντησε ¨ ο Χριστός βρέθηκε διψασμένος σε ένα πηγάδι και μια γυναίκα η Σαμαρείτιδα του πρόσφερε νερό , γιατί εγώ να μην σου δώσω ? τι μας χωρίζει ? παιδιά ενός θεού είμαστε . Ο Χασάν συγκλονίστηκε με την πράξη του κληρικού. Τράβηξε για το Σαράι κρατώντας στο μυαλό του την μεγάλη διδασκαλία που άκουσε

— αυτό λοιπόν που ενώνει τους ανθρώπους είναι η…ΑΓΑΠΗ…

-Γιατί στο τάγμα δεν μου το δίδαξαν ?

-Μήπως …..μήπως είμαι στο ψέμα , συλλογίστηκε , σήκωσε τα μάτια στο ουρανό και ψέλλισε

-Δημιουργέ μου , δείξε τον δρόμο σου…..

Πέρασαν περίπου 2 χρόνια . Άρχισε να πηγαίνει στο σπίτι του κληρικού όπου έμαθε για τα πάθη του Ιησού και την ανάστασή του , τρώει από τα νηστίσιμα φαγητά και νηστεύει όπως οι χριστιανοί. Ημέρες του Πάσχα, η σταυρωμένη Πέμπτη οι γυναίκες ανάβουν τα λιβανιστήρια. Μεγάλη Παρασκευή η καμπάνα χτυπά πένθιμα , στον ήχο της απαντούσαν με ουρλιαχτά τα σκυλιά σαν να συμμετείχαν και εκείνα στο θείο δράμα, και οι ψαλτάδες έψελναν με συγκίνηση το σήμερον κρεμάτε επί ξύλου , αντίκρισε τον ιερέα να τοποθετεί τον Υιό της Παρθένου πάνω στο ξύλινο σταυρό και όλοι να ψέλνουν το προσκυνούμεν σου τα πάθη Χριστέ, ο Χασάν σηκώνει τα μάτια προς τον Βασιλέα της Δόξης και τρέχουν δάκρυα , ένα ιερό δέος συνέχει όλο του το είναι , νιώθει πως ο Ιησούς του χαμογελά . Θέλει να τρέξει να αγκαλιάσει την Εσταυρωμένη Αγάπη , που δεν απορρίπτει κανένα πάνω στην γη , όσο αμαρτωλός και αν είναι αυτός , όσα μεγάλα λάθη και αν διέπραξε .

Αργά βράδυ επιστρέφει στο Σεράϊ, δεν μπορεί να κοιμηθεί , είχε χαραχθεί στην μνήμη του η γλυκιά μορφή του εσταυρωμένου , και ψιθύρισε

-σε ευχαριστώ Κύριε , ήταν η πρώτη του προσευχή προς τον αληθινό Θεό.

Ο Γιουσούφ Αράπης έφυγε για τα Γιάννενα και αντί αυτού έλαβε την εξουσία στην Αιτωλοακαρνανία ο Σουλεϊμάν Μπέης Βρυώνης . Ο Χασάν δεν τον ακολουθεί και βγάζει τα λευκοπράσινα ρούχα των Δερβίσιδων .

Μετά την δική του Οδύσσεια μέσα στην πλάνη του μουσουλμανισμού επιστρέφει στην πνευματική του Ιθάκη , την Εκκλησία . Εκεί στην Ιθάκη βαπτίζετε στον Άγιο Νικόλαο το όνομά του ΙΩΑΝΝΗΣ. Πηγαίνει εκεί προς αποφυγή αντιποίνων προς τους χριστιανούς του Βραχωρίου αν μάθαιναν για την αλλαξοπιστία του . Οι σκληροί Οθωμανοί Τούρκοι του Βραχωρίου αν μάθαιναν ότι ο Δερβίσης τους , ο γιος του ξακουστού Σέχη της Κόνιτσας αποκήρυξε την πίστη στον Αλλάχ και ασπάστηκε την πίστη των ραγιάδων θα κινδύνευε όλη η ελληνική χριστιανική κοινότητα. Ο εφημέριος του Αγίου Νικολάου του μαθαίνει της διδαχές του Ιησού.

– ο Θεός είναι ένας μέσα από την τριαδικότητά του

-σέβεται τον άνθρωπο για αυτό τον έπλασε κατ΄ εικόνα και είναι ελεύθερος να χαράζει το μέλλον του

– η διδασκαλεία του γεμάτη αγάπη, συγχώρεση, γαλήνη, ταπεινότητα….

Η ιερή σύζευξη , η κοινωνία αγάπης , η ελεύθερη πρωτοβουλία των δύο συζύγων μέσα στην οικογένεια ήταν άγνωστα για την παράδοση που κουβαλούσε ο Ιωάννης , για αυτό αναπαύθηκε μέσα στον Χριστιανικό γάμο.

Δυστυχώς κάποιοι τον αναγνώρισαν και τον κατέδωσαν όπου ακολουθεί το μαρτύριο δίκης , βασανισμού , ώσπου να τα απαρνηθεί όλα κ αι να συνεχίσει σαν πάλι Δερβίσης . Ο Άγιος όταν κατάλαβε το τέλος του τους παρακαλούσε μόνο να του λύσουν τα χέρια για να κάνει τον σταυρό του, μα δεν εισακούστηκε και ψέλλισε:

Μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθης έν τη Βασιλεία Σου……

ήταν ημέρα Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου του 1814.

Το σώμα του δεν το έθαψαν , διέταξαν να μείνει άταφο , τροφή για τα σκυλιά. Όμως τολμηροί πρόκριτοι παρακάλεσαν τον Μπέη και με τα ανάλογα μπαξίσια να πάρουν το Άγιο σώμα αλλά να το θάψουν σε ουδέτερο χώρο .Τον έθαψαν σε ιδιωτικό χώρο . Το σώμα του ευωδίαζε και άρχισε να γίνετε χώρος προσκυνήματος .Η ευλάβεια που έδειχναν οι χριστιανοί θορύβησε τους Τούρκους που το αναζητούσαν επίμονα για να ατιμάσουν το λείψανο. Κρυφά οι πρόκριτοι ήρθαν σε επικοινωνία με τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Προυσού αρχιμανδρίτη Κύριλλο Καστανοφύλλη και ο εφημέριος του Αγίου Δημητρίου και ο Καρπενησιώτης καθηγητής Γεώργιο Ιατρίδη Αναγνώστη που ήταν παρόντες στο μαρτύριο τον μεταφέρουν στην Μονή. Τοποθετούν τα ιερά λείψανα σε κρύπτη όπου ενετοίχισε μια πλάκα που έγραφε.

«ου μεταλλείον αργυροχρύσου πέλω, αλλ΄ όλβον φέρω. Πάντα λίθον μη κίνει»…δεν κρύβω εδώ μέσα ασήμι ή χρυσάφι , αλλά πλούτο και ευτυχία πνευματική. Μην μετακινήσεις καμία πέτρα.

Στις 2 Ιανουαρίου 1974 παρουσία του Μητροπολίτη Ναυπακτίας και Ευρυτανίας , ο πρωτοσύγκελλός του Ιερόθεος Κατσάνος , ο καθηγούμενος π. Γρηγόριος , ο διάκονος Γαβριήλ ,οι οσιότατοι μοναχοί Ιωαήφ, Εφραίμ, Απολλώ, οι δόκιμοι Ζήσης , Εμμανουήλ και Ιωάννης και από τους λαϊκούς οι κύριοι Σωτήριος Κυρίτσης ,Νικόλαος Τούλης, ανοίγουν την κρύπτη και γεμάτη ευωδία επισφραγίζεται η Αγιότητά του . Μικρό κεραμίδι αναγράφει μέσα στην κρύπτη

«Ούτος ήν ο εξ οθωμανών Ιωάννης ο εν Βραχωρίου υπέρ Χύ μαρτυρήσας κατά το αωιδ Σεπτεμβρίου κγ΄.

Τιμάτε στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας στην Ιθάκη και στην Κόνιτσα όπου είχε μεγαλώσει.

Ένας μουσουλμάνος που δεν έγινε «μάρτυρας» υπηρετώντας τυφλά την Τζιχάντ= ιερός πόλεμος μα γίνετε μάρτυρας για την αγάπη , αγάπη για τον Κύριο, μέσα από την προσωπική του ταπείνωση.

Ένας ταπεινός Νεομάρτυρας όπου η συμβουλή του όχι για να υποστούμε μαστιγώματα , φυλακίσεις , και αποκεφαλισμούς όπως οι παλιοί , αλλά «Νεομάρτυρες», στην μετάνοια .. δάκρυα μετάνοιας όπου καθαρίστηκε η πόρνη από την αμαρτία και ο Απόστολος Πέτρος από την άρνηση, στην ορθή πίστη , στην μετοχή στα μυστήρια , στην τήρηση της παραδόσεώς μας, στην καθαρότητα , στην αληθινή αγάπη , στην ταπείνωση. Σαν να μας λέει ο Άγιος Ιωάννης …

-εμείς αδερφοί , το χρέος μας το κάναμε. Διασώσαμε την γνησιότητα και την ζωντάνια της Εκκλησίας . Όπως ο Χριστός θυσίασε τον εαυτό Του, μένοντας πιστός στην αλήθεια του Θεού Πατέρα , έτσι και εμείς θυσιαστήκαμε ακολουθώντας «τοις ίχνεσιν Αυτού». Εσείς θα τιμήσετε το αίμα μας ? ή θα γίνετε ο αδύναμος κρίκος , που θα διακόψει αυτή την Ελληνορθόδοξη παράδοση ?

Ας τους απαντήσουμε στην καθημερινότητα με τον αγώνα μας .Ας τους απαντήσουμε με την συνανθρωπική μας αγάπη και την προσωπική μας ταπείνωση και συγχώρεση προς ΕΚΕΙΝΟΝ………..

Advertisements