ΚΟΝΙΤΣΑ… πρώτες γεννήσεις στο όρος Τύμφη το 2017

Φωτογραφία του χρήστη Balkan Chamois Society.

Από τις πρώτες γεννήσεις στο όρος Τύμφη το 2017 (16/5/2017) ….έπειτα από ανοιξιάτικη μπόρα………….ΧΑΡΗΤ.ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

 

Advertisements

ΚΟΝΙΤΣΑ…Πολιτιστικό Εργαστήρι ΚΟΝΙΤΣΑΣ…2017

Φωτογραφία του Αλέξανδρος Λάκκας.

Για οοοολο τον Ιούλιο και φέτος!!!!! Αθλητικό πρόγραμμα καλοκαιρινής απασχόλησης παιδιών, ηλικίας 5 – 15 στην Κόνιτσα!!!!!!! Αθλητική Ένωση Κόνιτσας – Πολιτιστικό Εργαστήρι

ΚΟΝΙΤΣΑ…αναπολούμε μοναδικές στιγμές του Ελληνικού Κινηματογράφου (’50 – ’70)

Την Κυριακή 2 Ιουλίου και ώρα 7μμ στην αίθουσα τελετών του Δημαρχείου Κόνιτσας αναπολούμε μοναδικές στιγμές του Ελληνικού Κινηματογράφου (’50 – ’70) και μνημονεύουμε αξέχαστους ηθοποιούς!!!!! Σας περιμένουμε όλους να καμαρώσετε τα παιδάκια μας!!!! Xara Kirousi Δήμητρα Λάκκα Konstantina Pirsou Αθλητική Ένωση Κόνιτσας – Πολιτιστικό Εργαστήρι

Φωτογραφία του Αλέξανδρος Λάκκας.

ΚΟΝΙΤΣΑ…σεμινάριο εκλαικευμενης Γεωλογιας στην Κονιτσα!!!!!!

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε σήμερα το σεμινάριο εκλαικευμενης Γεωλογιας στην Κονιτσα!!!!!!

Φωτογραφία του Χαρητάκης Παπαϊωάννου.
Φωτογραφία του Χαρητάκης Παπαϊωάννου.
ΑΠΟ ΧΑΡΗΤ.ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

ΚΟΝΙΤΣΑ…Καππαδοκία γη πολιτισμού…Β’ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Φωτογραφία του Thanasis Papanikolau.

Thanasis Papanikolau …ΠΕΚΣ, Παλαιά Βουλή Σάββατο 10/6/2017 «Καππαδοκία, γη πολιτισμού».

«Καππαδοκία Γη Πολιτισμού»
Β’ Διεθνές Επιστημονικό Συμπόσιο. Αθήνα. 11 /6 /2007
Πανελλήνια Ένωση Καππαδοκικών Σωματείων

*** Ο «Ίσος» της Σινασού ***

ΚΟΝΙΤΣΑ…Χειροτονία Πρεσβυτέρου από τον Μητροπολίτη Κονίτσης (ΦΩΤΟ)

xeirotonia-konitsa-60

Κόνιτσα | Γεώργιος Τσέγκος


Στον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, στην κάτω Κόνιτσα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κονίτσης κ. Ανδρέας προέβη σήμερα Σάββατον προ της Σταυροπροσκυνήσεως κατά την τέλεσιν της Θείας Ευχαριστίας εις την Πρεσβύτερον χειροτονίαν του ιερολογιωτάτου Διακόνου Κωνσταντίνου Ταμπάκη, του εκ της Κονίτσης καταγομένου.

Εμφανώς συγκινημένος ο Άγιος Κονίτσης συνεχάρη τον Χειροτονηθέντα και του παρέδωσε την ιερά παρακαταθήκη της τελέσεως των Θείων Μυστηρίων προς σωτηρίαν ψυχών.

Οι νουθεσίες και οι συμβουλές του Σεβασμιωτάτου συνοδευθήκαν από την ιαχή «Άξιος», του ευλαβεστάτου εκκλησιάσματος, στο οποίο παρευρέθησαν και πολλοί πιστοί εξ Αθηνών και Ιωαννίνων. Στον χειροτονητήριο λόγο του ο π. Κωνσταντίνος ανέφερε:

Επιθυμώ την ιεραποστολική δράση, την προσφοράν μου στην πνευματική αγέλη την οποίαν θα μου εμπιστευθήτε, την μίμηση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος έδρασε ιεραποστολικώς στα ευλογημένα αυτά μέρη, και θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις, ώστε η εργασία μου να είναι πλήρης αγάπης, προσωπικής μου ωφελείας και ωφελείας των πλησίον από την μετ’ εμού επικοινωνία υπακούοντας στα λόγια ενός σύγχρονου ησυχαστή, του μακαριστού Ιωάννου του Δομβοΐτη, λέγοντος «Ὠφελοῦ ἢ ὠφέλει ἢ φεῦγε».

Επιθυμώ να εξαγοράζω το χρόνο της ζωής μου επ’ αγαθώ των ψυχών και μόνον, να είμαι τίμιος, «πᾶσιν εὐχάριστος», κατά την προτροπή του ουρανοβάμονος Αποστόλου των εθνών και ιδρυτή της αγιωτάτης ημών Εκκλησίας, Παύλου, «εὐχάριστοι γίνεσθε» (Κολ. γ’ 15) πράος, αυστηρός στον εαυτό μου και επιεικής σε όλους τους γύρω μου, σύμφωνα πάλι με τον απόστολο: «Τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις» (Φιλιπ. δ’ 5).

Τέλος επιθυμώ να είμαι «διδακτικός» (Β’ Τιμ. β’ 24) και ευσυμπάθητος, να αγαπώ και να είμαι αγαπητός από το Ορθόδοξο λαό μας, στου οποίου τις παραδόσεις και τα δόγματα οφείλω να δεικνύω απόλυτη προσήλωση και πρώτιστα να ευαρεστώ την Σεβασμιότητά σας, η οποία με δέχθηκε στην πατρική της αγκαλιά.

Η Κόνιτσα για εμένα θα είναι, Σεβασμιώτατε, η προσωπική μου παλαίστρα, ο τόπος των αγωνισμάτων μου.

Αξίζει να αφιερωθώ στον ευλογημένο αυτό λαό του Θεού, τον κουρασμένο από τα προβλήματα της καθημερινότητας, τον ξενιτευόμενο για την απόκτηση του περιουσίου άρτου, τον ηρωικώς αγωνιζόμενο για την ελευθερία και τη διασφάλιση των συνόρων της πατρίδος μας, της γης των ηρώων και μαρτύρων, αυτών που γνωρίζουν να φυλάττουν Θερμοπύλες.

Άλλωστε και οι ρίζες μου από αυτή μου δίνουν τους κατάλληλους χυμούς, για να καρποφορήσω εύχυμους οπώρες στο δένδρο της ευσεβείας και της σωτηρίας των ψυχών.

Ολοθέρμως ευχαριστώ για την τιμητική παρουσία του τον σεβαστό μου Δρα Χαράλαμπο Μπούσια, Άρχοντα Υμνογράφο της των Αλεξανδρέως Εκκλησίας, τον άνθρωπο που μου έστειλε ο Κύριος να με ενδυναμώσει στην ιερατική μου επιθυμια.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

ΑΠΟ ΡΟΜΦΑΙΑ

ΚΟΝΙΤΣΑ…ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ γιορτάζεται με ευλάβεια και στην ΚΟΝΙΤΣΑ

Πρόκειται για ιδιωτικό παρεκκλήσι στο εσωτερικό οικιστικού συγκροτήματος στην Επάνω Κόνιτσα, το οποίο είναι αφιερωμένο στο Νεομάρτυρα των Ιωαννίνων Γεώργιο. Το οίκημα αποτέλεσε για πολλά χρόνια την κατοικία του ιερομόναχου Χρύσανθου Λαϊνά (περίπου 1800- 1880), ο οποίος έζησε από κοντά το μαρτύριο του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου το 1838.

Ακόμα και σήμερα οι Κονιτσιώτες αναφέρονται με σεβασμό στην μεγάλη φιλανθρωπική δράση αυτού του κοσμοκαλόγερου προς τον κάθε πονεμένο της πόλης, ανεξαρτήτου θρησκεύματος. Αρκετά χρόνια μετά το θάναντο του Χρύσανθου, το κελί του μετατράπηκε σε παρεκκλήσι, στο οποίο και φυλάσονται 120 εικόνες, τυπικά έργα Χιονιαδιτών αγιογράφων.

Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν δύο εικόνες  που αφορούν τον Νεομάρτυρα Γεώργιο και είναι οι μοναδικές οι οποίες φιλοτεχνήθησαν λίγες ημέρες μετά το θάνατο του Αγίου κατόπιν παραγγελίας και με την καθοδήγηση του Χρύσανθου. Το παρεκκλήσι εορτάζει την ημέρα μνήμης του Αγίου, στις 17 Ιανουαρίου.

ΚΟΝΙΤΣΑ…ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ γιορτάζεται με ευλάβεια και στην ΚΟΝΙΤΣΑ

17 ΓΕΝΑΡΗ 2017

Aύριο γιορτάζει ο πολιούχος των Ιωαννίνων Νεομάρτυς Αγ. Γεώργιος

Σε ηλικία 8 χρονών έμεινε ορφανός και έτσι μέσα στην πικρή ορφάνια και τη μεγάλη δυστυχία αναγκάστηκε να γίνει ιπποκόμος σε Τούρκους αξιωματικούς και μάλιστα τα περισσότερα χρόνια ήταν στην υπηρεσία του Αβδουλλάχ, εδώ, στην ξακουστή πόλη των Ιωαννίνων.
Μεγαλωμένος μέσα στον πόνο και στην αβεβαιότητα και με ισχυρά όπλα την χριστιανική αγάπη, την εργατικότητα, την προθυμία, την υπομονή και την ταπείνωση και με τις άλλες αρετές και Αρχές που του έδωσαν οι θεοσεβείς γονείς του, αφοσιώθηκε στο Θεό.
Ο συντομότερος δρόμος που πήγαιναν τα άλογα στην εξοχή ήταν προς την περιοχή του Αγίου Νικολάου Κοπάνων. Ο Γεώργιος δούλευε στους Τούρκους, αλλά ήταν γνήσιος Έλληνας και γνήσιος χριστιανός με όλη την σύνεση, απλότητα και αθωότητα της ευαγγελικής εντολής. Όταν παντρεύτηκε την χριστιανή Ελένη, οι χριστιανοί χάρηκαν πολύ και ο ίδιος ήταν πολύ χαρούμενος κι ευτυχισμένος στο δικό του σπιτικό. Ταπεινό, απλό, απέριττο, αλλά και ευλογημένο με την πλούσια χάρη του Θεού. Στο τέλος Δεκεμβρίου του 1837 καμάρωνε με την ευσεβή σύζυγό του τον μικρό τους γιο που τον βάφτισαν στις 7 Ιανουαρίου και του έδωσαν το όνομα Ιωάννης. Η χαρά τους ήταν απερίγραπτη, αλλά δυστυχώς κράτησε μόνο δέκα ημέρες. Στις 17 Ιανουαρίου 1838 οι φανατισμένοι Τούρκοι τον θανάτωσαν (επειδή ήταν χριστιανός και παντρεύτηκε χριστιανή) με τον σκληρό και απαίσιο τρόπο της αγχόνης, ύστερα από τα φρικτά βασανιστήρια που υπέμεινε με θαυμαστή καρτερία, ήρεμος με το όραμα της βασιλείας του Θεού.
Ο βιογράφος εκείνης της εποχής σημειώνει ακριβώς: «Και ούτως ετελεύτησεν ο γενναιότατος, ων εις ηλικίαν τριάκοντα ετών» και προσθέτει: «Αθλητά, Νεομάρτυς Άγιε Γεώργιε, υποκλίνομαι ταπεινά στο μαρτυρικό σου άθλημα και ευλαβικά ασπάζομαι το άγιον σκήνωμά σου, που ολοζώντανο το βλέπω επάνω στην αγχόνη. Δεν ηττήθηκες από τον εχθρό, όπως νόμισαν οι χριστιανομάχοι εχθροί σου, οι εχθροί της μεγάλης μας Πατρίδας. Είσαι ο νικητής. Είσαι ο ένδοξος θριαμβευτής του ωραιοτέρου και ευγενεστέρου αγώνος. Αγωνίστηκες και κράτησες την πίστη σου. Και παρέδωκες σε μας τους νεωτέρους το «φως, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον» πιο λαμπρό και φωτεινό στη γενιά μας. Σε ευχαριστούμε, σε ευγνωμονούμε. Και καταθέτοντες τον ασπασμόν της τιμής και της ευγνωμοσύνης μας σε ικετεύομεν μη διαλείπης πρεσβεύων υπέρ της πόλεώς σου και ημών».
Με συντετριμμένες τις καρδιές όλοι οι Χριστιανοί και με επικεφαλής τους Αρχιερείς Ιωαννίνων, Άρτας και Γρεβενών έφεραν το σεπτό σκήνωμα του Αγίου Γεωργίου στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου και «…μετά ψαλμωδιών λαμπρών και ζήλου πίστεως ενεταφίσαν το Άγιον αυτού Λείψανον κατά το αριστερό μέρος της Εκκλησίας, πλησίον της Πύλης του Αγίου Βήματος, χριστιανικώς και μεγαλοπρεπώς». Ένα ξύλινο μνημείο σκέπασε το Άγιο Λείψανό του και ένα Επίγραμμα σε ιαμβικό μέτρο μαρτυρούσε την πολύτιμη κληρονομιά που ήταν εκεί κρυμμένη:
«Κι αν κρύβη ο τάφος το σεπτό σώμα του μάρτυρα,
όμως δεν μπορεί να κρύψη τη Θεία Χάρη,
με την οποία αυτός αξιώθηκε,
γιατί αναβλύζει άφθονες τις πηγές των ιαμάτων…».
Έπειτα από είκοσι χρόνια έγινε ο τάφος Μνημείο, όπως είναι σήμερα. Την 26η Οκτωβρίου 1971 έγινε η ανακομιδή στον γνωστό περικαλλή ιερό Ναό του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου στην Πλατεία Πάργης. Στον ιερό αυτό χώρο και στο «Σπίτι του Αγίου Γεωργίου» προσέρχονται πολλοί ευσεβείς προσκυνητές να λάβουν τη χάρη από τον γενναίο και ένδοξο Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο.
Ειδικότερα, κάθε χρόνο γίνονται οι καθιερωμένες εκδηλώσεις (αναλυτικό πρόγραμμά τους στη σελίδα 7) και μάλιστα μετά τη Θεία λειτουργία πραγματοποιείται με μεγάλη λαμπρότητα και επισημότητα λιτάνευση των Ιερών Λειψάνων του Πολιούχου μας Αγίου Γεωργίου. Σε όλες αυτές τις λατρευτικές εκδηλώσεις η προσέλευση του κόσμου (κλήρου και λαού) είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή και μαρτυρεί ότι η πίστη στο Χριστό είναι ολοζώντανη στις καρδιές των ανθρώπων (μάλιστα τώρα που βιώνουν μεγάλες δυσκολίες) και ότι η πολυθρύλητη πόλη των Ιωαννίνων και η ευρύτερη περιοχή αισθάνεται κοντά της τον ένδοξο Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο.
Λοιπόν «εν ωδαίς πνευματικαίς ανευφημήσωμεν· ότι ενήθλησε στερρώς και κατήνεγκεν εχθρόν, του πνεύματος τη δυνάμει· και νυν απαύστως πρεσβεύει, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών».

Του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΜΠΙΓΓΟΥ

=======================================================

Ὁ Νεομάρτυρας Γεώργιος
Τρίτος Μιχάλης

Ὁ Νεομάρτυρας Γεώργιος, ὁ ἐν Ἰωαννίνοις μαρτυρήσας, στὴ συνείδηση τῆς ἐκκλησίας

Ἀπὸ τὴν πρώτη κιόλας στιγμὴ τοῦ μαρτυρίου του ὁ νεομάρτυς Γεώργιος κέρδισε τὴν τιμὴ τοῦ μάρτυρος στὴ συνείδηση καὶ τὴν πίστη τῆς ἐκκλησίας. Ἀμέσως μετὰ τὸ μαρτύριο οἱ πιστοὶ ἔτρεχαν στὸν τάφο του καὶ ἔπαιρναν χῶμα καὶ λάδι ἀπὸ τὸ κανδήλι, τὰ ὁποία χρησιμοποιοῦσαν ὡς φάρμακα.

Ὅσοι πῆραν κομμάτι ἀπὸ τὴν τριχιὰ τῆς ἀγχόνης καὶ ἀπὸ τὸ πανὶ τοῦ ἐσώβρακου εἶδαν μεγάλες θεραπεῖες. Ἤδη ἀπὸ τὶς 6 Ἀπριλίου 1839, μόλις ἕνα ἔτος ἀπὸ τὸ μαρτυρικό του θάνατο, ἔχουμε τὴν πρώτη βιογραφία τοῦ ἁγίου, τὴν ὁποία ὑπέγραψαν δύο ἐπίσκοποι, δεκατρεῖς ἱερεῖς καὶ ἱερομόναχοι καὶ οἱ δεκαεπτὰ σημαίνοντες πρόκριτοι τῶν Ἰωαννίνων. Σὲ ἐπιστολὴ τοῦ Ζώτου-Μολοσσοῦ στὴν ἐφημερίδα “Φωνὴ τῆς Ἠπείρου” διαβάζουμε: “Τὸ ἐπιὸν ἔτος 1839 πρὸ μηνός, ὁ λαὸς ἐβίασε τὸν Μητροπολίτην νὰ συντάξῃ ἀσματικὴν ἀκολουθίαν τοῦ μάρτυρος, ὅπως πανηγυρίσωμεν ἐνδόξωςτὴν ἑορτήν του. Ὁ Ἰωακεὶμ στεναχωρηθεὶς μὴ δυνάμενος νὰ συντάξῃ ἀσματικὴν ἀκολουθίαν τοῦ ἐκάλεσε τὸν πρωτοψάλτη τῆς Μητροπόλεως καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ ν’ ἀντιγράψη τὴν ἀκολουθίαν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μετατρέπον τὸ Μεγαλομάρτυς εἰς τὸ Νεομάρτυς Γεώργιος καὶ οὔτε ἐπανηρίσθη ἡ πρώτη ἐπέτειος ἑορτή. Ταῦτα γνωρίζομεν ἐκ στόματος τοῦ ἰδίου Ἰωακεὶμ τοῦ Β’, ἀκούσαντες αὐτὸν τὸ 1876 καὶ 1877 ἐν Κωνσταντινουπόλει (πατριαρχεύοντος ἤδη), ὅτε ἐθαυμάσεν τὸ μνημονικόν του…μᾶς ἐφιλοδώρισε καὶ τὸ χειρόγραφον τῆς ἀκολουθίας ἐκείνης μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ τὴν τυπώσωμεν καὶ ὅτι αὐτὴ δέον νὰ ψάλληται εἰς τὴν μνήμην τοῦ Νεομάρτυρος”.

Ἡ ἀκολουθία τοῦ Χρυσάνθου Λαϊνᾶ γράφτηκε πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπίσημη κατάταξη τοῦ νεομάρτυρος Γεωργίου στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἀντιγραφὴ τοῦ χειρογράφου τοῦ Λαϊνᾶ ἔγινε ἀπὸ τὸν Ἀναστάσιο, γιὸ τοῦ ἱερέως Κων/νου, στὶς 25 Φεβρουαρίου 1838, δηλ. τριανταεννέα ἡμέρες ἀπὸ τὸ μαρτύριο τοῦ Γεωργίου.

Ἀλλὰ καὶ οἱ ἁγιογράφοι δὲν περίμεναν τὴν ἐπίσημη κατάταξη τοῦ Γεωργίου στὸ Ἁγιολόγιο γιὰ νὰ τὸν ἁγιογραφήσουν μὲ φωτοστέφανο τοῦ ἁγίου. Ὁ Μητροπολίτης Ἰωαννίνων Ἰωακεὶμ ὁ Χίος παρήγγειλε κατὰ τὴν ὥρα τῆς κηδείας τοῦ ἁγίου στὸν Πέτρο Γεωργιάδη, ζωγράφο καὶ πρωτοψάλτη τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ, νὰ ἱστορήσει τὴ μορφή του. Ὁ ἴδιος ἁγιογράφος ἁγιογράφησε καὶ ἄλλες εἰκόνες, ποὺ βρίσκονται σὲ ναοὺς τῆς πόλεως τῶν Ἰωαννίνων. Ὁ λαϊκὸς ζωγράφος Γεώργιος Ζῆκος ἀπὸ τὸ χωριὸ Χιονάδες Κονίτσης φιλοτέχνησε εἰκόνα τοῦ ἁγίου δεκατρεῖς ἡμέρες μετὰ τὸ μαρτύριό του. Ἡ εἰκόνα αὐτὴ σήμερα φυλάσσεται στὸ παρεκκλήσι τῆς οἰκίας τοῦ ἁγίου στὰ Γιάννενα, ἱστορήθηκε ὕστερα ἀπὸ παραγγελία τοῦ ἱερομόναχου Χρυσάνθου Λαϊνᾶ. Παρόμοια εἰκόνα ὑπάρχει καὶ στὸ ἰδιωτικὸ παρεκκλήσι τοῦ Χρύσανθου στὴν Κόνιτσα. Στὸ ἴδιο παρεκκλήσι βρίσκεται καὶ ἡ ἱστόρηση τῆς Κοιμήσεως τοῦ Νεομάρτυρος. Πρόκειται γιὰ μία χαριτωμένη εἰκόνα. Ὁ ἅγιος εἰκονίζεται νεκρὸς στὸ ξυλοκρέββατο, ἐνῶ διακρίνονται οἱ τέσσερις Ἀρχιερεῖς ποὺ κήδευσαν τὸν Γεώργιο καὶ ὁ Χρύσανθος Λαϊνᾶς μὲ σχῆμα μοναχοῦ. Ἀπὸ αὐτὸ συμπεραίνουμε ὅτι ὁ Χρύσανθος ὑπῆρξε αὐτόπτης τοῦ μαρτυρίου τοῦ νεομάρτυρος.

“Το γεγονὸς ἄλλωστε ὅτι ὁ Γεώργιος εἰκονογραφεῖται δεκατρεῖς μέρες ἀπὸ τὸ μαρτύριό του ἀπὸ ζωγράφο ποὺ πρέπει νὰ γνώριζε, μᾶς κάνει νὰ ὑποθέσουμε ὅτι παρ’ ὅλη τὴ συμβατικότητα τῆς μορφῆς διασώζει καὶ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ φυσιογνωμικά του χαρακτηριστικά. Ἐνδιαφέρουσα εἶναι καὶ ἡ εἰκόνα τοῦ μαρτυρίου στὸ ναϊδριο, δίπλα ἀπὸ τὸ Μητροπολιτικὸ ναό, τὴν ὁποία ἔκανε “ὁ ζωγράφος Πέτρος Γοὺ (Γεωργίου), πρωτοψάλτης τῆς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων, 1842 Ἰουίου 4. Δίπλα ὑπάρχει εἰκόνα, ὅπου διαβάζουμε: “Δέησις τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Παναγιώτου Σακελλαρίου 1836 Ἰανουαρίου 5. Χείρ. Κ. Θεοδοσίου Ἰωαννίτου”.

Λίγο χρονικὸ διάστημα μετὰ τὸ μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἔχουμε στὸ χειρόγραφο τοῦ Χρυσάνθου Λαϊνᾶ μία θαυμάσια τρίχρωμη χαλκογραφία μὲ τίτλο “ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Νέος Μάρτυς ὁ ἐξ Ἰωαννίνων”, ὅπου διαβάζουμε: “Ἐχαλκογραφήθη διὰ ἐξόδων τοῦ ὁσιοτάτου Χ. Παγκρατίου ΜΧ 1838. Χείρ.Δανιὴλ εἰς Ἅγιον Ὄρος”. Ἡ ἐπιγραφὴ εἶναι γραμμένη στὴν Ἑλληνικὴ καὶ στὴν Παλαιοσλαβικὴ γλώσσα.
Ἰδιαίτερα ζωντανὴ εἶναι ἡ μνήμη τοῦ νεομάρτυρος στὶς σλαβικὲς χῶρες. Ἐνδιαφέρουσα εἰκόνα του συναντήσαμε στὸ μουσεῖο τοῦ ἱεροῦ ναοῦ ἁγίου Κλήμεντος Ἀχρίδας. Ἀνάγλυφη παράστασή του σώζεται στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τοῦ ναοῦ ἁγίας Παρασκευῆς Μηλόβιτσας τοῦ σημερινοῦ κρατικοῦ μορφώματος τῶν Σκοπίων. Ἐπίσης εἰκόνες τοῦ νεομάρτυρος Γεωργίου ὑπάρχουν καὶ σὲ ἄλλους ναοὺς τῆς βόρειας βαλκανικῆς, ὅπως στὴ Jacodina(Svetozatevo), στὸ Kratovo, στὴ Fosa τῆς Βοσνίας, στὸ Rastak κοντὰ στὰ Σκόπια, στὸ Girabovo, στὴν Slepca κοντὰ στὸ Μοναστῆρι, στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Μοναστηρίου καὶ σὲ ἄλλους ναούς. Τοιχογραφία τῶν μέσων τοῦ ιθ’ αἰῶνα ὑπάρχει στὴν πόλη Sredska κοντὰ στὴν πόλη Prizzen. Δύο φορητὲς εἰκόνες τοῦ ἁγίου σώζονται στὴ Σόφια στὸ ἐκεῖ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο. Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου βρίσκεται ἐπίσης στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Φιλιππουπόλεως. Στὴ Ρουμανία σώζονται τρεῖς εἰκόνες τοῦ νεομάρτυρος. Δύο στὸ Μουσεῖο Τέχνης τοῦ Βουκουρεστίου καὶ ἄλλη μία στὴν Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία τοῦ Βουκουρεστίου, φιλοτεχνημένη ἀπὸ ρουμάνο ζωγράφο τὸ 1839.

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1839 “ἐπὶ τῇ βάσει ἐκθέσεως τοῦ ἀπὸ Ρεθύμνης Μητροπολίτου Ἰωαννίνων Ἰωαννικίου ὑπογεγραμμένης καὶ ὑπὸ τοῦ πρώην Βελλᾶς Λεοντίου, τοῦ Περιστερᾶς Σεραφεὶμ καὶ ἄλλων πολλῶν κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, βεβαιωσάντων τὴν τέλεσιν θαυμάτων ἐν τῷ τάφῳ τοῦ Νεομάρτυρος”, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ Στ’ ἀπεφάσισε μὲ Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Πράξη, ποὺ ἐκδόθηκε στὶς 19 Σεπτεμβρίου 1839, ὅπως “…ὁ ὑπὲρ Χριστοῦ πανδήμως τὸ μαρτύριον ἀναδεξάμενος Γεώργιος ὁ Νεομάρτυς, γνωρίζεται τοὐντεῦθεν παρὰ πάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, ἀληθὴς μάρτυς τοῦ Χριστοῦ, συναριθμούμενος τῇ χορείᾳ τῶν πιστῶν, τελουμένης κανονικῶς τῆς μνήμης αὐτοῦ κατὰ τὴν 17η Ἰανουαρίου”. Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος, στέλνοντας τὴν Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Πράξη στὸν Μητροπολίτη Ἰωαννίνων, τὸν παρακάλεσε νὰ μὴ τὴ δημοσιεύσει γιὰ νὰ μὴν προκαλέσει τοὺς Τούρκους. Παράλληλα πρόσθεσε ὅτι ὁρίστηκε ἡ γιορτὴ τοῦ νεομάρτυρος τὴν 17ην Ἰανουαρίου, ἡμέρα γιορτῆς τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου, γιὰ νὰ μὴ φανεῖ ὅτι γιὰ τὸν Νεομάρτυρα ἔγινε νέα γιορτή. Ἡ φήμη ὅμως τῶνθαυμάτων τοῦ ἁγίου σὲ χριστιανοὺς καὶ Μουσουλμάνους παραμέρισε τοὺς φόβους καὶ ἔτσι ἡ γιορτὴ τοῦ ἁγίου Γεωργίου τελοῦνταν πανηγυρικά.

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου ἔγινε στὶς 26 Ὀκτωβρίου 1971 ἐπὶ Ἀρχιερατείας Σεραφεὶμ τοῦ μετέπειτα Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος. Σήμερα εἶναι ἀποθησαυρισμένα στὸν φερώνυμο Ἱερὸ Ναὸ τῆς πλατείας Πάργης Ἰωαννίνων.Ὁ Ἅγιος γιορτάζεται πανηγυρικὰ στὰ Γιάννινα στὸ χωριὸ τοῦ Τσουρχλι (Ἅγιος Γεώργιος) Γρεβενῶν, ὅπου ἔχει ἀνεγερθεῖ λαμπρὸς ναός, στὸν Ἱερὸ Ναὸ Χρυσοσπηλαιώτισσης Ἀθηνῶν καὶ ὁπουδήποτε γὴς διαμένουν Ἠπειρῶτες καὶ Τσουρχλιῶτες.

Ὁ νεομάρτυς Γεώργιος μὲ τὴ μαρτυρικὴ θυσία τῆς ζωῆς του ἔγινε σύμβολο ἀντιστάσεως τοῦ λαοῦ, στέργιωσε τὴν πίστη τῶν ραγιάδων καὶ ἔδωσε ἐλπίδες καινούργιας ζωῆς. Τὸ ἀξιοθαύμαστο παράδειγμά του ἀπέβη καινούρια πηγὴ ἐνδυναμώσεως τῶν χριστιανῶν στὸν ἀγώνα τους γιὰ τὴ διατήρηση τῆς θρησκευτικῆς καὶ ἐθνικῆς ἐλευθερίας. Δικαιολογημένα τιμᾶται μὲ λαμπρότητα ἡ μνήμη του, στὴν ὁποία ψέλνουμε:

«Χαίροις ὁ νεομάρτυς Χριστοῦ, Ἰωαννίνων ὁ πολιοῦχος καὶ ἔφορος, καὶ λύχνος ὁ φωτοφόρος, ὁ καταυγάζων ἀεὶ τὴν Ἤπειρον πᾶσαν ἐν τοῖς θαύμασι-τυφλῶν ἡ ἀναβλέψις, παρειμένων ἀνόρθωσις-ὁ τοῖς ποικίλως, ἀσθενοῦσι τὴν ἴασιν, χαριζόμενος συμπαθεῖ ἐπισκέψει σου-ρύστης ὁ ἐτοιμότατος, καὶ φῦλαξ σωτήριος, τῶν ἐτησίων τελούντων, τὴν παναοίδιμον μνήμη σου Γεώργιε, μάκαρ, Ἐκκλησίας νέα βάσις, καὶ ἀγαλλίαμα».

Κείμενο Παρένθετο

[ Βίος Νεομάρτυρος Ἁγίου Γεωργίου τοῦ ἐξ Ἰωαννίνων

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος γεννήθηκε τὸ 1808 μ.Χ. στὸ χωριὸ Τζούρχλι (ἢ Τζούραλη) τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν (σήμερα φέρει τὴν ὀνομασία Ἅγιος Γεώργιος), ἀπὸ γονεῖς φτωχοὺς γεωργούς, τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὴ Βασίλω. Ὁ Γεώργιος, ἐπειδὴ οἱ γονεῖς του ἦταν φτωχοί, παρέμεινε ἀγράμματος. Ὀρφάνεψε σὲ παιδικὴ ἡλικία καὶ πῆγε στὰ Ἰωάννινα, ὅπου ἔγινε Ἱπποκόμος τοῦ Χατζῆ Ἀβδουλᾶ, ἀξιωματικοῦ του Ἰμὶν πασᾶ, στὸν ὁποῖο καὶ παρέμεινε γιὰ ὀκτὼ χρόνια.

Κατὰ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1836 μ.Χ. συκοφαντήθηκε ἀπὸ ἐχθρούς του Τούρκους, ὅτι δῆθεν, προηγουμένως ἐξισλαμίστηκε καὶ κατόπιν ἐπανῆλθε στὴ χριστιανικὴ θρησκεία. Μπροστὰ στὸν κριτὴ ὁ Γεώργιος ἀπολογήθηκε μὲ θάρρος καὶ ἀπέδειξε ὅτι ποτὲ δὲν ἔγινε ἀρνησίθρησκος. Ἔτσι, ἀφοῦ βρέθηκε καὶ ἀπερίτμητος τὸν ἄφησαν ἐλεύθερο…….

Ἀργότερα πῆρε σύζυγο ὀνόματι Ἑλένη καὶ στὶς 30 Δεκεμβρίου τοῦ 1837 μ.Χ. γεννήθηκε τὸ παιδί τους, ποὺ 8 μέρες μετά, στὶς 7 Ἰανουαρίου, ἑορτὴ τοῦ Προδρόμου, βαπτίστηκε καί, λόγω τῆς ἡμέρας, ἔλαβε τὸ ὄνομα Ἰωάννης.Στὴν συνέχεια, ὁ Γεώργιος, προσλήφθηκε Ἱπποκόμος τοῦ μουσελίμη Φιλιατῶν καὶ πῆγε στὴν πόλη αὐτή. Κατόπιν μὲ ἄδεια τοῦ ἀφέντη του, ἦλθε στὰ Ἰωάννινα γιὰ δικές του ὑποθέσεις, ὅπου τὴν 12η Ἰανουαρίου 1838 μ.Χ., ἡμέρα Τετάρτη, κάποιος Ὀθωμανὸς τὸν συκοφάντησε ὅτι δῆθεν ἦταν προηγουμένως Τοῦρκος καὶ ξανάγινε χριστιανός. Ἔτσι συνελήφθη, φυλακίστηκε καὶ μὲ τὴ βία οἱ Τοῦρκοι προσπαθοῦσαν νὰ τὸν ἀλλαξοπιστήσουν. Ὁ Γεώργιος ὅμως, παρέμεινε ἀμετάπειστος, ὁμολογώντας τὸν Χριστό. Μάταια λαὸς καὶ κλῆρος προσπαθοῦσαν νὰ τὸν πείσουν νὰ δραπετεύσει ἀπὸ τὴ φυλακή. Αὐτὸς ἐπέμενε νὰ μαρτυρήσει γιὰ τὸν Χριστό. Τρεῖς φορὲς ποὺ ὁδηγήθηκε στὸν κριτή, συνεχῶς ὁμολογοῦσε τὴν πίστη του.

Ἔτσι τὴ Δευτέρα 17 Ἰανουαρίου 1838 μ.Χ., ὁ Γεώργιος ἀπαγχονίστηκε στὴν ἀγορά. Τρεῖς ἡμέρες ἔμεινε κρεμασμένος στὴν ἀγχόνη καὶ στὸ διάστημα αὐτὸ κάθε βράδυ ἕνα οὐράνιο φῶς ἔλαμπε στὸ κεφάλι του. Ἀπὸ τὴν ὥρα δὲ ἐκείνη ἕνας καταιγισμὸς θαυμάτων πλημμύρισε τὴν πόλη. Πλῆθος παραλύτων καὶ πασχόντων ἀπὸ ποικίλες ἀσθένειες προστρέχοντας στὸν ἅγιο λάμβαναν τὴ θεραπεία τους. Ἀκόμη καὶ «μία Τούρκα (Τουρκάλα) ἅρπαξε τὴν κάλτσα ἀπὸ τὸ πόδι τοῦ ἁγίου καὶ ἔτρεξεν εἰς μίαν ἄρρωστη Τούρκα, ἤτις ἐθεραπεύθη ἀμέσως». Γι’ αὐτὸ καὶ στὶς εἰκόνες ὁ ἅγιος εἰκονίζεται κρεμασμένος καὶ φορώντας κάλτσα μόνο στὸ ἕνα πόδι, ἡ πρώτη μάλιστα εἰκόνα του φιλοτεχνήθηκε 13 μόλις ἡμέρες μετὰ τὸ μαρτύριό του. Ἔπειτα, τὸ λείψανό του, δωρήθηκε ἀπὸ τὸν Μουσταφᾶ παςᾶ στὸν Μητροπολίτη Ἰωαννίνων Ἰωακεὶμ καὶ τάφηκε μὲ τιμὲς δίπλα στὸ ἱερὸ Βῆμα τοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου.

Τὴν 26η Ὀκτωβρίου 1971 μ.Χ. ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου, στὸ ναὸ ποὺ ἔφερε τὸ ὄνομά του καὶ κτίστηκε στὸν τόπο ποὺ πρὶν ἦταν τὸ σπίτι του. Ὁ Ἅγιος τιμᾶται καὶ στὴν Κέρκυρα στὴν «Παναγία τῶν ξένων», ὅπου εἰκονίζεται ὡς νεαρὸς φουστανελοφόρος.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τὸν πανεύφημον Μάρτυν Χριστοῦ Γεώργιον, Ἰωαννίνων τὸ κλέος καὶ πολιοῦχον λαμπρῶν, ἐν ὠδαῖς πνευματικαῖς ἀνευφημήσωμεν ὅτι ἐνήθλησε στερρῶς καὶ κατήνεγκεν ἔχθρον, τοῦ Πνεύματος τὴ δυνάμει καὶ νῦν ἀπαύστως πρεσβεύει, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχᾶς ἡμῶν.

Ἡ πρώτη φορητὴ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου ἡ ὁποία ἔγινε στὶς 30/01/1838 μ.Χ. 13 ἡμέρες μετὰ τὸ μαρτύριό του, «Διὰ χειρὸς Ζήκου Χιοναδίτου» καὶ μὲ ἔξοδα τοῦ ἱερομόναχου Χρύσανθου Λαϊνᾶ.

===========================================================
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Ημερομηνία εορτής:  17/01/2015 Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Τύπος εορτής:  Σταθερή.
Εορτάζει στις 17 Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Πολιούχος:  Ιωάννινα
Ιερά Λείψανα:  Η Κάρα και το μεγαλύτερο μέρος των Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στον ομώνυμο Ναό Ιωαννίνων.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Ανάλυση ονόματος
(εκ του γη + εργάζομαι) = ο καλλιεργητής της Γής, ο δημιουργός (υλικών) αγαθών.

<br />»>Γεωργιος Ο Νεος Εξ Ιωαννινων (1808 – 1838)

Βιογραφία
Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε το 1808 μ.Χ. στο χωριό Τζούρχλι (ή Τζούραλη) της επαρχίας Γρεβενών (σήμερα φέρει την ονομασία Άγιος Γεώργιος), από γονείς φτωχούς γεωργούς, τον Κωνσταντίνο και τη Βασίλω. Ο Γεώργιος, επειδή οι γονείς του ήταν φτωχοί, παρέμεινε αγράμματος. Ορφάνεψε σε παιδική ηλικία και πήγε στα Ιωάννινα, όπου έγινε Ιπποκόμος του Χατζή Αβδουλά, αξιωματικού του Ιμίν πασά, στον οποίο και παρέμεινε για οκτώ χρόνια.Κατά τον Οκτώβριο του 1836 μ.Χ. συκοφαντήθηκε από εχθρούς του Τούρκους, ότι δήθεν, προηγουμένως εξισλαμίστηκε και κατόπιν επανήλθε στη χριστιανική θρησκεία. Μπροστά στον κριτή ο Γεώργιος απολογήθηκε με θάρρος και απέδειξε ότι ποτέ δεν έγινε αρνησίθρησκος. Έτσι, αφού βρέθηκε και απερίτμητος τον άφησαν ελεύθερο.

Αργότερα πήρε σύζυγο ονόματι Ελένη και στις 30 Δεκεμβρίου του 1837 μ.Χ. γεννήθηκε το παιδί τους, που 8 μέρες μετά, στις 7 Ιανουαρίου, εορτή του Προδρόμου, βαπτίστηκε και, λόγω της ημέρας, έλαβε το όνομα Ιωάννης.

Στην συνέχεια, ο Γεώργιος, προσλήφθηκε Ιπποκόμος του μουσελίμη Φιλιατών και πήγε στην πόλη αυτή. Κατόπιν με άδεια του αφέντη του, ήλθε στα Ιωάννινα για δικές του υποθέσεις, όπου την 12η Ιανουαρίου 1838 μ.Χ., ημέρα Τετάρτη, κάποιος Οθωμανός τον συκοφάντησε ότι δήθεν ήταν προηγουμένως Τούρκος και ξανάγινε χριστιανός. Έτσι συνελήφθη, φυλακίστηκε και με τη βία οι Τούρκοι προσπαθούσαν να τον αλλαξοπιστήσουν. Ο Γεώργιος όμως, παρέμεινε αμετάπειστος, ομολογώντας τον Χριστό. Μάταια λαός και κλήρος προσπαθούσαν να τον πείσουν να δραπετεύσει από τη φυλακή. Αυτός επέμενε να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Τρεις φορές που οδηγήθηκε στον κριτή, συνεχώς ομολογούσε την πίστη του.

Έτσι τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 1838 μ.Χ., ο Γεώργιος απαγχονίστηκε στην αγορά. Τρεις ημέρες έμεινε κρεμασμένος στην αγχόνη και στο διάστημα αυτό κάθε βράδυ ένα ουράνιο φως έλαμπε στο κεφάλι του. Από την ώρα δε εκείνη ένας καταιγισμός θαυμάτων πλημμύρισε την πόλη. Πλήθος παραλύτων και πασχόντων από ποικίλες ασθένειες προστρέχοντας στον άγιο λάμβαναν τη θεραπεία τους. Ακόμη και «μια Τούρκα (Τουρκάλα) άρπαξε την κάλτσα από το πόδι του αγίου και έτρεξεν εις μίαν άρρωστη Τούρκα, ήτις εθεραπεύθη αμέσως». Γι’ αυτό και στις εικόνες ο άγιος εικονίζεται κρεμασμένος και φορώντας κάλτσα μόνο στο ένα πόδι, η πρώτη μάλιστα εικόνα του φιλοτεχνήθηκε 13 μόλις ημέρες μετά το μαρτύριό του. Έπειτα, το λείψανο του, δωρήθηκε από τον Μουσταφά πασά στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Ιωακείμ και τάφηκε με τιμές δίπλα στο ιερό Βήμα του Μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου.

Την 26η Οκτωβρίου 1971 μ.Χ. έγινε η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου, στο ναό που έφερε το όνομα του και κτίστηκε στον τόπο που πριν ήταν το σπίτι του. Ο Άγιος τιμάται και στην Κέρκυρα στην «Παναγία των ξένων», όπου εικονίζεται ως νεαρός φουστανελοφόρος.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὸν πανεύφημον Μάρτυν Χριστοῦ Γεώργιον, Ἰωαννίνων τὸ κλέος καὶ πολιοῦχον λαμπρόν, ἐν ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἀνευφημήσωμεν· ὅτι ἐνήθλησε στερρῶς, καὶ κατήνεγκεν ἐχθρόν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει· καὶ νῦν ἀπαύστως πρεσβεύει, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Εὐκλεῶς ἀγάλλεται μεγαλαυχοῦσα, τῇ σεπτῇ ἀθλήσει σου, δι’ ἧς ἡ πόλις θησαυρόν, Ἰωαννίνω ἐκτήσατο, τῶν ἱερῶν σου Λειψάνων Γεώργιε.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις τῆς Ἠπείρου θεῖος πυρσός, καὶ Ἰωαννίνων, ἀντιλήπτωρ καὶ ἀρωγός· χαίροις τῶν θαυμάτων, ἀκένωτος χειμάρρους, Γεώργιε παμμάκαρ, ἡμῶν βοήθεια.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Η πρώτη φορητή εικόνα του Αγίου η οποία έγινε στις 30/01/1838 μ.Χ., 13 ημέρες μετά το μαρτύριο του. «Δια χειρός Ζήκου Χιοναδίτου
Η πρώτη φορητή εικόνα του Αγίου η οποία έγινε στις 30/01/1838 μ.Χ., 13 ημέρες μετά το μαρτύριο του. «Δια χειρός Ζήκου Χιοναδίτου» και με έξοδα του ιερομόναχου Χρύσανθου Λαϊνά
Τοιχογραφία του καθολικού της μονής Αγ. Τριάδας Παλιοχωρίου Λάιστας
Τοιχογραφία του καθολικού της μονής Αγ. Τριάδας Παλιοχωρίου Λάιστας
Ιερά Μονή Αγ. Αικατερίνης Σχωρετσιανών, πάνω από το σημερινό χωριό Καταρράκτης Τζουμέρκων
Ιερά Μονή Αγ. Αικατερίνης Σχωρετσιανών, πάνω από το σημερινό χωριό Καταρράκτης Τζουμέρκων
Από τη Μονή Αβασσού της μικρής Λάκκας Σουλίου ή Λακκοπούλας
Από τη Μονή Αβασσού της μικρής Λάκκας Σουλίου ή Λακκοπούλας
Τοιχογραφία του καθολικού της Μονής Ρωμανού της Λάκκας Σουλίου
Τοιχογραφία του καθολικού της Μονής Ρωμανού της Λάκκας Σουλίου
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων - Μονή Αγ. Νικολάου Σκλίβανης
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων – Μονή Αγ. Νικολάου Σκλίβανης
Τοιχογραφία του 1918 μ.Χ. από την Μονή Προφήτη Ηλία του Νησιού των Ιωαννίνων
Τοιχογραφία του 1918 μ.Χ. από την Μονή Προφήτη Ηλία του Νησιού των Ιωαννίνων
Τοιχογραφία του καθολικού της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρα. Η μονή βρίσκεταιι στα Νοτιοανατολικά της Μονής Ελεούσας
Τοιχογραφία του καθολικού της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρα. Η μονή βρίσκεταιι στα Νοτιοανατολικά της Μονής Ελεούσας
«Ο ζωγράφος Πέτρος Γεωργιάδης, Πρωτοψάλτης της Μητροπόλεως Ιωαννίνων - 1842 Ιουνίου 4»
«Ο ζωγράφος Πέτρος Γεωργιάδης, Πρωτοψάλτης της Μητροπόλεως Ιωαννίνων – 1842 Ιουνίου 4»
Τοιχογραφία του καθολικού της Μονής Αγ. Γεωργίου Κρανιάς, ανάμεσα από το Θεσπρωτικό και την Κρανιά
Τοιχογραφία του καθολικού της Μονής Αγ. Γεωργίου Κρανιάς, ανάμεσα από το Θεσπρωτικό και την Κρανιά
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων - Αγγελική Τσέλιου© (diaxeirosaggelikistseliou. blogspot.com)
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων – Αγγελική Τσέλιου© (diaxeirosaggelikistseliou. blogspot.com)
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων - Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου και Αγίου Δημητρίου Παλαιοχώρας Αίγινας
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων – Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου και Αγίου Δημητρίου Παλαιοχώρας Αίγινας
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων - Χρήστος Στύλος©
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων – Χρήστος Στύλος©

http://www.youtube.com/watch?v=F4UNbJl7dpw