ΚΟΝΙΤΣΑ…Καλή Σαρακοστή…2017

Φωτογραφία του χρήστη ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ.

Η κυρα-Σαρακοστή.
«Όλο το σπίτι μοσχοβολούσε ζυμάρι… Ακόμα νομίζω πως νιώθω αυτή τη μυρωδιά καθώς τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στην κυρά-Σαρακοστή που ψηνόταν»…..

– Μα γιαγιά εμείς στο σχολείο τη ζωγραφίζουμε στο χαρτί…

– Εγώ, Μανολάκη μου, είχα τη χαρά να την τρώω σαν ψωμάκι, ένα ποδαράκι της κάθε φορά, για επτά βδομάδες… Και ξέρεις βλέπαμε όλη την κυρά-Σαρακοστή στο σπίτι και ξέραμε όταν άρχιζε η μεγάλη Σαρακοστή με την Καθαρή Δευτέρα, πως μετά από επτά βδομάδες θα έρθει το Πάσχα, η Ανάσταση του Χριστού μας… Ήταν το ημερολόγιό μας.

– Δηλαδή τη ζυμώνατε σαν το ψωμί;

– Η γιαγιά μου την έπλαθε με αλεύρι και νερό, όπως θα κάνουμε και μεις τώρα…

Τα μάτια του Μανολάκη άστραψαν… Μετά από λίγο τα χέρια του τσαλαβουτούσαν στο ζυμάρι της γιαγιάς. Τι ζυμάρι, τι πλαστελίνη! Ήξερε πολύ καλά την τέχνη…

– Λοιπόν, το κεφαλάκι χωρίς αυτιά και στόμα…

– Γιαγιά, θα πλάσω εγώ κι ένα σταυρουδάκι να της δώσουμε να κρατάει, συμπλήρωσε ο Μανόλης, προσπαθώντας να ξεκολλήσει τα ζυμάρια από τα χέρια του.

Η γιαγιά μ΄ ένα μαχαιράκι χάραξε στο ζυμαρένιο σώμα της ψωμένιας κούκλας τα χέρια της τα σταυρωμένα και μετά ένα-ένα φτιάχνανε με τον Μανόλη τα μικρά επτά ποδαράκια, που τα κολλούσαν στο κάτω μέρος του σώματος της κυρα-Σαρακοστής.

– Για να δούμε, Μανόλη, τα καταφέραμε καλά;

Εκείνη την ώρα μπήκε η μαμά στην κουζίνα κι ο Μανόλης την τράβηξε μ΄ ενθουσιασμό πετυχημένου καλλιτέχνη…

– Μαμά η κυρά-Σαρακοστή δε μιλάει, γιατί δεν έχει στόμα, αφού νηστεύει και προσεύχεται… Δεν ακούει, γιατί δεν έχει αυτιά, αφού δε θέλει ν΄ ακούει παρά μόνο την προσευχή της.

– Γι΄ αυτό κρατάει και σταυρό; τόλμησε να ρωτήσει η μαμά.

– Μα είναι η κυρά-Σαρακοστή με τα επτά πόδια, τις βδομάδες της… Κόβουμε ένα κάθε βδομάδα και όταν τελειώσουν θα έρθει το Πάσχα… Βλέπεις και τα χέρια της που είναι σταυρωμένα;

O Μανόλης λαχάνιαζε από ενθουσιασμό και τα ζυμαριασμένα χέρια του «στόλιζαν» ό,τι ακουμπούσαν.

Η γιαγιά έκλεισε το μάτι στη μαμά με νόημα και…

– Έλα, Μανόλη μου, να πούμε το ποιηματάκι της κυρα-Σαρακοστής, να τη φουρνίσουμε, να πλυθούμε και να καθαρίσουμε ό,τι λερώσαμε, για να τη στολίσουμε στο καθαρό μας τραπέζι.

Όλη τη μέρα ο Μανόλης έλεγε και ξανάλεγε:

Την κυρα-Σαρακοστή,

που είναι έθιμο παλιό

οι γιαγιάδες μας τη φτιάχνουν

με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της κρατούσε

στην ποδιά της τον σταυρό

και το στόμα της ξεχνούσαν,

γιατί νήστευε καιρό.

Και μετρούσανε τις μέρες

με τα πόδια της τα επτά

κόβαν ένα τη βδομάδα

μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.

ΚΟΝΙΤΣΑ…Ο καλύτερος προορισμός για το τριήμερο τής 28ης Οκτωβρίου

[el]image1

297227_184294828307884_3163126_n228874_178131555590878_6824194_n

ΚΟΝΙΤΣΑ

   200442_549562188406345_1416794700_n250218_178132075590826_5333868_n

ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΟΝΙΤΣΑΣ481938_2993231845339_300569903_n

ΚΟΝΙΤΣΑ (ΦΩΤΟΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ)

185424_178132528924114_5198557_n

ΚΟΝΙΤΣΑ(ΦΩΤΟΓ.ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΜΥΛΩΝΑ)

DSC_0034

ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΒΑΣΙΛΛΩΝ ΚΟΝΙΤΣΑΣ

DSC_0020OLYMPUS DIGITAL CAMERA DSC_0071

ΧΑΡΑΔΡΑ ΑΩΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΣΤΟΜΙΟΥ ΘΕΣΗ ΓΡΑΒΟΣ

DSC_0114  DSC_0270

ΧΑΡΑΔΡΑ ΑΩΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ 9-4-2013 ΘΕΣΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΚΑΛΑ

DSC_0133

ΟΙ «ΔΡΑΚΟΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ»

 

 DSC_0034 (2)  DSC_0020DSC_0001

ΠΥΡΣΟΓΙΑΝΝΗ ΚΟΝΙΤΣΑΣ 9-4-2013

 

12439003_152317448480877_5709895760056843310_n

13062033_10209802265153255_1435834110278330728_n

 

ΚΟΝΙΤΣΑ…ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Τί ξέρουν οἱ Κορεάτες πού ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἀγνοοῦμε; Ὁ Νίκος Γαβριὴλ Πεντζίκης θεωροῦσε ὡς τὸ καλύτερο θρησκευτικὸ βιβλίο ποὺ γράφτηκε μετὰ τὸ 1821 τὸ ἔργο τοῦ Ἁγιορείτη μοναχοῦ π. Παϊσίου (1924-1974) -πλέον Ἁγίου Παϊσίου – ποὺ πρωτοκυκλοφόρησε μὲ τὸν τίτλο «Ὁ πατὴρ Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης». (Μετὰ καὶ τὴ δική του ἁγιοκατάταξη (1986), ποὺ βεβαίως προηγήθηκε τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, κυκλοφορεῖ μὲ τὸν τίτλο «Ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης»). Τὸ βιβλίο, ποὺ κυκλοφόρησε στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’70, ἀποτελεῖ ἔκδοση τοῦ Ἡσυχαστήριου Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ποὺ βρίσκεται στὴ Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης. Ἔχει κάνει πάρα πολλὲς ἐπανεκδόσεις, ἐνῶ ἔχει μεταφραστεῖ σὲ 11 ξένες γλῶσσες – ἀνάμεσα σ’ αὐτὲς καὶ στὴν κορεατική!

Ὁ Πεντζίκης τόσο πολὺ ἀγαποῦσε τὸ βιβλίο, ποὺ πάρα πολὺ συχνὰ ἀναφερόταν σ’ αὐτό. Πολλὲς φορὲς μάλιστα τὸ χάριζε σὲ συνομιλητὲς του διανοούμενους, καλλιτέχνες, φοιτητές. Ἕνας πολὺ γνωστὸς σκηνοθέτης μάλιστα ἐνδιαφέρθηκε νὰ τὸ μεταφέρει καὶ στὴν ὀθόνη.

Ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος, ὁ Χατζηεφεντὴς ὅπως τὸν ἀποκαλοῦσαν στὸ χωριό του, τὰ Φάρασα τῆς Καππαδοκίας, πολλὰ χρόνια πρὶν ξεριζωθοῦν ἀπὸ τὰ μέρη τους τοὺς εἶχε…
προειδοποιήσει γιὰ τὸ γεγονὸς αὐτό. Ὁ ἴδιος ἦταν ὁ ἱερέας, ὁ δάσκαλος ἀλλὰ καὶ ὁ γιατρὸς τῆς περιοχῆς. Γιατρὸς γιατί μὲ τὴν προσευχὴ του γινόταν ἀμέσως καλὰ ὁ ἀσθενής. Καὶ μάλιστα δὲν ρωτοῦσε νὰ μάθει ἂν ὁ ἄρρωστος ἦταν Τοῦρκος ἢ Ἕλληνας. Ἡ φήμη του ἔμεινε στοὺς πληθυσμοὺς τῆς Τουρκίας πολλὰ χρόνια καὶ μετὰ τὸν ξεριζωμὸ τῶν Ἑλλήνων.

Ἀλλὰ ἂς ἔλθουμε στὴν ἰδιότητά του ὡς δασκάλου. Ὁ ὀρφανὸς Θεόδωρος, αὐτὸ ἦταν τὸ βαφτιστικὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου, ἔμαθε τὰ πρῶτα γράμματα στὴ Νίγδη καὶ στὴ συνέχεια, ὅταν εἶδαν ὅτι ἦταν ἰδιαίτερα ἔξυπνος, τὸν ἔστειλαν στὴ Σμύρνη. Ὅταν μάλιστα ἐπέστρεφε τὰ καλοκαίρια στὰ Φάρασα γιὰ διακοπές, μάζευε τὰ παιδιὰ τοῦ χωριοῦ καὶ τοὺς μάθαινε γράμματα. Μετὰ τὶς σπουδές του στὴ Σμύρνη, σὲ ἡλικία 26 χρονῶν ἔγινε μοναχὸς στὴν ἱερὰ μονὴ Φλαβιανῶν. Πολὺ σύντομα ὅμως ὁ μητροπολίτης Παΐσιος ὁ Β’, ἕνας ἱερωμένος μὲ ἰδιαίτερη κοινωνικὴ δράση, τὸν ἔστειλε πίσω στὸ χωριό του γιὰ νὰ μάθει γράμματα στὰ Ἑλληνόπουλα.

Ὅπως ἀναφέρει στὸ βιβλίο του ὁ συγγραφέας, ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ὁ διακο-Ἀρσένιος «προχωροῦσε τὸ ἔργο του μὲ διάκριση μεγάλη, παρ’ ὅλο ποὺ ἦταν νέος. Εἶχε ἑτοιμάσει αἴθουσα γιὰ σχολεῖο καὶ ἀντὶ γιὰ θρανία, δέρματα ἀπὸ κατσίκες ἢ ἀπὸ πρόβατα μὲ τὸ τρίχωμά τους, καὶ ἐπάνω στὰ δέρματα γονατισμένα τὰ παιδιὰ παρακολουθοῦσαν τὰ μαθήματα. Μὲ αὐτὸν τὸν σοφὸ τρόπο δὲν ἐρέθιζε τοὺς Τούρκους καὶ ὅταν ἀκόμη τύχαινε νὰ τὰ βλέπουν τὰ παιδιά, διότι νόμιζαν πὼς προσεύχονται. Τὶς περισσότερες δὲ φορὲς συγκέντρωνε ὁ Πατὴρ τὰ παιδιὰ στὸ ἐξωκλήσι τῆς Παναγίας (στὸ Κάντσι) ποὺ ἦταν ψηλὰ στὸν Βράχο μέσα σὲ σπηλιὰ καὶ τὸ εἶχε γιὰ κρυφὸ Σχολεῖο».

Ὅποτε κάποιος μπορεῖ νὰ διαλέξει καὶ νὰ πάρει. Κρυφὸ σχολειὸ μέσα στὸ κέντρο τοῦ χωριοῦ καὶ ἀπόκρυφο ἐν ὄρεσι, ἐν σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Νὰ λοιπὸν ποὺ ὄχι μόνον κρυφὸ σχολειὸ ὑπῆρχε ἀλλὰ καὶ ἀπόκρυφο, γιατί δὲν ὑπῆρχε περίπτωση κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας νὰ μὴν ὑπῆρχε κρυφὸ σχολειό.

Ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ἀναπαραγωγὴ τοῦ ἰδίου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ «σιναφιοῦ» θὰ ἔπρεπε κάποιοι νὰ ἐκπαιδεύουν τοὺς ἄλλους, ἱερεῖς, διακόνους, ψάλτες, ἢ ἀκόμη καὶ κάποιους γραμματικούς. Ἢ ἀκόμη καὶ γιὰ προσωπικὸ μεράκι. Γιὰ νὰ μάθει καὶ νὰ διδαχτεῖ ἢ καὶ νὰ διδάξει κάποιος. Νὰ δώσει καὶ σὲ ἄλλους τὶς γνώσεις του. Ἂς μὴν ἀναφερόμαστε λοιπὸν μόνο στὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, στὰ ὁποῖα λειτουργοῦσαν σχολεῖα. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε καὶ τὶς δυσκολίες τῆς μετακίνησης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.

Καὶ ἂν κάποιοι πιστεύουν ὅτι μὲ τὴν «κατάρριψη τοῦ μύθου» τοῦ κρυφοῦ σχολειοῦ καταρρίπτεται καὶ ἡ συμβολὴ τῆς ἐκκλησίας στὴν ἀναγέννηση τοῦ ἔθνους, τότε θὰ φέρουμε ὡς παράδειγμα τὸν Ἁγιορείτη ἱερομάρτυρα Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό. Ἡ δράση του δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανέναν. Ἀλλὰ καὶ στὰ σχολεῖα τῶν ἀστικῶν περιοχῶν σχολάρχες καὶ καθηγητὲς ἦταν συνήθως ἄνθρωποι τῆς ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ ἂς μὴν προσπαθοῦμε νὰ κάνουμε σκορδαλιὰ χωρὶς σκόρδο. Ἄλλωστε τοῦ Εὐαγγελισμοῦ εἴθισται νὰ τρῶμε μπακαλιάρο μὲ σκορδαλιά. Χρόνια πολλὰ λοιπόν.

Στέλιος Κούκος

(Δημοσιεύτηκε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἐφημερίδα »Μακεδονία»)

ΚΟΝΙΤΣΑ…από εκεί που ήρθαν οι ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ της ΚΟΝΙΤΣΑΣ

http://http://www.dailymotion.com/video/xrsljt_balkan-express-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%AF%CE%B1-1o-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82_travel

http://v4.deltatv.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=5691%3A%CE%B5%CF%80%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%83-26-01-16-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%AF%CE%B1%2C-%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1&Itemid=155

ΚΟΝΙΤΣΑ…ξεχωριστά τα φετινά Χριστούγεννα θα εορταστούν υπό το φως…

12342274_10205042004961153_2724697230353155875_n10352764_1437261499864589_8166220539703170792_n 11209769_758493080930055_7242885138671485557_n12020062_1546546575606069_4742681399788569788_n

Ξεχωριστά θα είναι τα φετινά Χριστούγεννα καθώς έπειτα από 38 ολόκληρα χρόνια θα εορταστούν υπό το φως της πανσελήνου.Σύμφωνα με τη NASA, η τελευταία φορά που τα Χριστούγεννα γιορτάστηκαν με ολόγιομο φεγγάρι ήταν το 1977, ενώ κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να ξανασυμβεί μέχρι το 2034.Η χρονιά που φεύγει σημαδεύτηκε άλλωστε από αρκετά εντυπωσιακά σεληνιακά φαινόμενα, με αποκορύφωμα τη…
σούπερ Σελήνη στις 20 Μαρτίου, όταν το φεγγάρι πλησίασε πολύ τη Γη (στο λεγόμενο περίγειο), κάτι που όμως λόγω της Νέας Σελήνης δεν ήταν ορατό, και απλώς «μπλόκαρε» σχεδόν τον μισό Ήλιο προκαλώντας μερική έκλειψη.